การศึกษาสำหรับคนพิการ

วันนี้ปูเป้มีเรื่องดีๆมาฝากคะเป็นเรื่องที่บางคนอาจมองว่าธรรมดาแต่ปูเป้มองว่านี่เป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนมุมมองยามเกิดปัญหาได้ดีทีเดียวละคะ

และคนที่ถ่ายทอดเรื่องราวสั้นๆดีๆให้ปูเป้ฟังก็คืออาจารย์คนหนึ่งในสาขาวิชาที่ปูเป้เรียนนี่เอง ไม่รู้ว่าอาจารย์ไปเอามาจากไหนอาจารย์อ่านให้ปูเป้ฟังวันนี้หลังจากที่ช่วยอ่านหนังสือเรียนให้ปูเป้เหมือนอย่างที่เคยทำทุกวัน

ปูเป้เห็นว่าบทความไม่ยาวนักเลยขอจดเป็นอักษรเบรลล์มาเก็บไว้อ่านเองอีกหลายๆรอบ ไม่แน่ใจว่าจะเคยมีใครได้อ่านบทความนี้แล้วหรือยังหรือจะมีใครเอาบทความนี้มาอับรึเปล่าถ้ามีแล้วมันไปซ้ำกันปูเป้ต้องขอโทษด้วยนะคะ

เปลี่ยนวิธีเผชิญหน้ากับปัญหา

ครั้งหนึ่งขณะที่กำลังนั่งอ่านหนังสือเพลินๆอยู่ในสวนสาธารณะฉันได้ยินเสียงร้องไห้ดังใกล้เข้ามา หลังจากเงยหน้าขึ้นมาดูก็เห็นผู้ชายวัยคุณพ่อคนหนึ่งกำลังปั่นจักรยานผ่านตรงหน้าตามหลังมาด้วยหนูน้อยเจ้าของเสียงอายุประมาณ 7-8 ขวบ

ขานั้นกำลังปั่นจักรยานคันน้อยแต่ปากก็ตะเบ็งเสียงร้องไห้เพื่อเรียกร้องความสนใจหวังจะให้คุณพ่อหันกลับมาช่วย

จากการประเมินสถานการณ์ฉันคิดว่าเด็กน้อยคนนี้กำลังอยากถอดใจเพราะคิดว่าตัวเองคงปั่นจักรยานต่อไป "ไม่ไหว" แล้ว

แต่งานนี้ดูเหมือนคุณพ่อจะไม่ยอมใจอ่อนง่ายกลับปั่นจักรยานของตัวเองต่อไปเรื่อยๆ ส่วนคุณลูกก็ตะเบ็งเสียงต่อไปเรื่อยๆเช่นกัน

จนกระทั่งอีกอึดใจหนึ่งคุณพ่อก็เลี้ยวรถกลับมาแต่สิ่งที่เกินความคาดหมายของฉันก็คือคุณพ่อไม่ได้กลับมาช่วยหากแต่เขากลับมาบอกประโยคหนึ่งกับลูกตัวเองว่า

"น้อง...ครับพ่อว่าให้ลูกเปลี่ยนจากออกแรงตะเบ็งเสียงมาเป็นออกแรงปั่นจักรยานดีกว่านะครับ" แล้วคุณพ่อใจเด็ดก็ปั่นจักรยานจากไปส่วนลูกชายก็ค่อยๆลดเสียงลงแล้วปั่นจักรยานคันน้อยต่อไปอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก

หลายครั้งที่บางคนอาจเคยทำตัวคล้ายๆกับเด็กน้อยคนนี้แต่เราจะรู้บ้างไหมว่าในตัวเราก็สามารถเปลี่ยนวิธีคิดของตัวเองจาก "เด็กน้อย" เป็น "คุณพ่อ" ด้ในเวลาเดียวกัน

เมื่อไหร่ที่เกิดความรู้สึกว่าตัวเองกำลัง "ไม่ไหว" อยากให้ลองถามตัวเองดูใหม่ว่าที่ "ไม่ไหว" นั่นนะ

มีความจริงอันหนึ่งที่หลายคนอาจลืมก็คือก่อนที่ทุกคนจะหมดแรงนั้นธรรมชาติยังมอบกำลังเฮือกสุดท้ายให้เสมอ

และที่เราไม่หยิบมันออกมาใช้ก็เพราะเราลืมหรือกำลังเหนื่อยกับการตีโพยตีพายอยู่หรือเปล่า

ในทุกปัญหาย่อมมีวิธีคลี่คลายที่ถูกจุดและมีช่วงเวลาแก้ที่เหมาะสมอยู่ที่เราเองเท่านั้นว่าจะเริ่มต้นเมื่อไหร่และจะเปลี่ยนแปลงมันอย่างไร ที่สำคัญอย่ายอมแพ้ถ้ายังไม่หมดเวลา

ปูเป้เชื่อจริงๆว่าการเป็นกำลังใจให้กันและกันด้วยความรักจะช่วยฉุดให้ผู้ที่กำลังประสบปัญหาและกำลังจะยอมแพ้ลุกขึ้นมายืนได้ใหม่อย่างเข้มแข็งอีกครั้งคะ