การศึกษาสำหรับคนพิการ

เมื่อเช้าถ้าบังเอิญมีใครได้เข้ามาอ่านกลอนของปูเป้คงสงสัยใช่มั้ยละคะว่าทำไมมันดูไม่เป็นวรรคเป็นบรรทัดเลยคือ.....ปูเป้อ่านหนังสือมาตั้งแต่เช้ามืดเลยออกอาการเบลอๆพิมพ์เสร็จก็ไปเลยคะแต่ตอนนี้จะขอกลับมาแก้มือใหม่อีกครั้งรับรองได้ว่าไม่พลาดเลยคะ

บทกลอนทุกบทปูเป้แต่งเองเพื่อเป็นกำลังใจให้กับทุกคนไม่ว่าคุณจะเป็นใครสำหรับปูเป้แล้วทุกคนมีคุณค่าเท่าเทียมกันหมดคะ

แม้วันนี้หัวใจอาจยอมแพ้  แม้วันนี้อาจอ่อนแอและสับสน

แม้วันนี้อาจไม่มีใครสักคน  แม้วันนี้อาจต้องทนปวดร้าวใจ

แม้เหน็ดเหนื่อยที่จะเพียรก่อความหวัง  หมดแรงสร้างความฝันขึ้นมาใหม่

แต่จงท่องคำว่าสู้ไว้ในใจ  หยุดร้องไห้ก้าวต่อไปถึงปลายทาง

ฉันขออยู่เคียงข้างยามเธอแพ้  ขอดูแลยิ้มกับเธอยามสมหวัง

หากเหนื่อยนักอยากระบายฉันรับฟัง  เติมพลังเพื่อให้เธอถึงเส้นชัย

อ่อนล้าได้แต่จงอย่ายอมแพ้  หากอ่อนแอเช็ดน้ำตาแล้วเริ่มใหม่

แม้เส้นทางถึงปลายฝันนั้นอีกไกล  ฉันจะเป็นกำลังใจให้คนดี

ปูเป้ขอเป็นกำลังใจและจะยืนอยู่เคียงข้างคนที่มีความตั้งใจดีเสมอและรวมไปถึงผู้ที่อดทนเสียสละทำสิ่งดีเพื่อส่วนรวมอย่างแท้จริงด้วย